Lincoln’ün Hacettepe maçında topu sektirerek mesafe kat etmesi(dikkat edin; eğlencesine değil, bir yandan rakip kaleye yaklaşıyor sektirerek) bazılarını deli etti.Neden?..Hacettepe futbolcularıyla empati kurup “kendileriyle” dalga geçildiğini mi düşündüler acaba?.. Bu doğruysa, Türk Futbol yorumculuğu adına büyük bir adımdır ve her ne kadar sonuçları “linç girişimine” benzese de olaya “empati” gibi insani bir boyut katılmıştır.
Darısı o yorumların muhataplarının, o yorumları dinleyenlerin başına. Yorumcunun empati sırası bir gün onlara da gelir umalım.
İkinci şık... Teknik direktör Arıca’nın Lincoln’ü ayağının altına almak amaçlı hamlesini “verimli bir yol” olarak görmüş olabilirler. Malum; İpsiz Recep, Kurtlar Vadisi, Adanalı, silahlı külahlı türünden maço modeller her daim revaçta bu ülkede. Reyting ve tiraj meselesi... Lincoln de henüz fanatikleri oluşmamış bir futbolcu... Sıfır risk... Vurun abalıya!Milleti manyak kabul edip ayak uydurmaya mı çalışıyorlar yoksa?
Her ne haltsa...Lincoln, “toplum düşmanı bir şımarık” ilan ediliverdi top sektirdiği için. Bazıları halı sahada üstüne para vererek ter dökerken, seyir zevki adına milyonlarca euro ödenen futbolcuyu “şov yaptığı” için parçalamak ne kadar akıl kârıdır bilemem.Bildiğim; varsa rakibi rencide edecek bir durum, “centilmenlik dışı harekete karşı kart” kuralı işler be sevgili yorumcum... Bu hiddet ve şiddette, aynı sahadan şov bile yapamadan geçenlerin kıskançlığı tetikleyici olabilir mi acaba?
Neyse... Bunlar fikir cimnastiği. Benim asıl iddiam, Lincoln’ün o sektirmeleri şov olsun diye yapmadığı!..Evet... Kasıt yok, içsel coşku varmış Lincoln’de!...Oynama keyfinin dışavurumu. Zihin tarafından engellenemeyen fiziksel patlama ve onun yarattığı sıra dışı görsellik... Özel bir yeteneğin kaynama noktası. İspatı?..Hertha Berlin maçı.Hacettepe karşısında kaynadı, Berlin’de fokurdadı Lincoln!Son günlerde coşmuş kısacası... Hacettepe ilk işaretleriymiş.Var mı şimdi asabı bozulan?Beni şaşırtan, rakip bile kızmadı Lincoln’e...Daha da garibi, bir tane yorumcumuz çıkıp “Adamları kendi sahasında ezmek ayıp değil mi... Nedir öyle ot yoldurmalar, kesmeler, topuklar, bacak araları falan” demedi.Hacettepe’ye ayıp, Hertha Berlin’e müstahak öyle mi?Sizin zamanınızda, eski işinizde belki!.
Sahi nerede bu empati sahibi yorumcular?..Neden “Bu Lincoln’ün Berlin’de yaptıkları yüzünden eşek sudan gelinceye kadar dayak yemesi gerekirdi” gibi bir cümle kurmuyorlar?Bütün takıma bulaştırıyor “terbiyesizliğini”!Bakın... Eski futbolcuların, hakemlerin futbolu yorumlamasına karşı değilim. Ama futbolu düşünce sistematiği ile değil günlük hatta anlık hezeyanlarla rötuşlamaya kalkışmamalılar... Orasını burasını kendi kafalarına göre yontmasınlar... İnananlar çıkar. Çünkü yazmaya/konuşmaya başladıkları andan itibaren başka bir mesleğin kapsama alanına giriyorlar ki, o mesleğin kendine göre kuralları var. Yaparlarsa, ortaya çıkacak “eser”, en çok kendi devirlerindeki kadar güzel ve başarılı olur... Bunun adı ilerleme değil gerilemedir.
Ercan Guven
"´Biz futbolcular‚ sürekli üzerimizde çok baskı olduğundan yakınırız. Baskı‚ ancak evlerine beş peso getirip çocuklarını geçindiremeyen insanların üzerinde olur. Binlerce dolar alıp‚ sahaya çıkıp oynuyoruz ve ağzımızı açınca stresten bahsediyoruz Stres bu ülkede‚ sabahın altısında kalkanlar içindir‚ lanet olsun ki.´"
Kıtalararası Şampiyon Galatasaray!
galatasaray.org:
İyi niyetle çok savundum Güiza'yı ama elle tutulacak bir yanı yok bu arkadaşın taşra golcüsü işte İspanya'nın taşrası biraz daha afilli duruyor...
Bu sene ne zaman maç seyredemeyecek durumda olsam kötü birşeyler oluyor ve puan kaybediyoruz. Blog okuyucuları: 'ne o puan kaybedince yazı yok' diyebilir ama bu haftasonu Amsterdam dışındaydım ufak bir tatil için. Sonradan öğrendim ki Fenerbahçe olarak hocasından futbolcusuna kadar bir puana seviniyormuşuz hemde resmi sitede. Bu durumda ben neden tatilimin ufakta olsa bir bölümünü üzülerek geçirdim canım. Yoruma gelirsek Ankara deplasmanında bir puan iyidir iyi(!)...
"being ready for what they're going to throw at you, sometimes literally, is crucial if you're to succeed in europe. galatasaray had the worst fans. when we played them in the champions league 1993, two or three thousand fans were waiting for us at the airport, two days before the game, late on in the evening, with "welcome to hell" banners. their reaction is so fiery, and it's hard to deal with because you don't feel safe, even at the hotel. the galatasaray supporters were ringing rooms and threatening us with this, that and the other. I was rooming with paul ince and he started swearing at them. i was thinking "what are you doing?" they started beeping their car horns outside the hotel and letting off sirens. it was a nightmare, but you've got to expect it.it's similar in greece because the olimpiakos and panathinaikos fans are fanatical. they throw flares onto the pitch, which isn't something you see in the premiership. the manager always briefs us on what to expect from the fans abroad, but the only way to get used to it is through experience. i was 18 when we played that galatasaray game, so I was forced to learn quickly. after that atmosphere, it all seemed easy. it couldn't get any worse that that, and now I actually relish playing in hostile areas."
